هنگامی که جریانی از هادی عبور می کند ، هادی به دلیل مقاومت خاص هادی گرم می شود. و مقدار حرارتی از این فرمول پیروی می کند: Q=0.24I2RT؛ که در آن Q مقدار گرمایی است ، 0.24 یک ثابت است ، من جریان عبوری از هادی است ، R مقاومت هادی است و T زمانی است که جریان از طریق هادی عبور می کند. ما به راحتی می توانیم اصل کار ساده فیوز را ببینیم.
وقتی ماده ای که فیوز از آن ساخته می شود و شکل آن مشخص می شود ، مقاومت R آن نسبتاً تعیین می شود (اگر ضریب مقاومت دمایی آن در نظر گرفته نشود). وقتی جریان از آن عبور می کند ، گرم می شود و گرمای آن با گذشت زمان افزایش می یابد. مقدار جریان و مقاومت میزان تولید گرما را تعیین می کند. پیکربندی فیوز و شرایط نصب شده آن سرعت اتلاف گرما را تعیین می کند. اگر سرعت تولید گرما کمتر از میزان دفع گرما باشد ، فیوز نمی وزد. اگر سرعت تولید گرما برابر با سرعت اتلاف گرما باشد ، برای مدت زمان قابل توجهی نمی وزد. اگر سرعت تولید گرما بیشتر از میزان دفع گرما باشد ، گرمای بیشتری تولید می شود. و از آنجا که از گرما و کیفیت خاصی برخوردار است ، افزایش گرما در افزایش دما منعکس می شود ، هنگامی که دما از نقطه ذوب فیوز بالا می رود ، فیوز منفجر می شود. این فیوز چگونه کار می کند. ما باید از این اصل بدانیم که شما باید خصوصیات فیزیکی موادی را که انتخاب می کنید به دقت مطالعه کنید و اطمینان حاصل کنید که آنها در هنگام طراحی و ساخت فیوز دارای هندسه ثابت هستند. زیرا این عوامل در عملکرد طبیعی فیوز نقش مهمی دارند. باز هم ، شما باید هنگام استفاده صحیح آن را نصب کنید.
